5 - باز از بحث در شرايط و اركان نسخ در نوشتارها و آراى دانشمندان اسلامى ، بدين نتيجه رسيديم كه « نسخ » تنها از جانب خداوند بوده و تنها از سوى رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - اعلام مىگرديده و تنها در عصر خود آن بزرگمرد و در حيات او واقع شده است و با شهادت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و پيوستن به ملأ اعلى ، وحى قطع شد و طومار تشريع بسته شد و ديگر هيچ كس حق تشريع جديد و تغيير احكام او را ندارد ، بنابر اين هرگونه ادعايى مبنى بر وقوع « نسخ » و يا نقض در آيات قرآنى - اعم از « انساء » و يا مفقود شدن . . . از هر كس و در هر قالب - مردود بوده و تكذيب مىشود و هر كس در حلال و حرام محمد - صلّى اللّه عليه و آله - دست ببرد . محارب با خدا و رسول و دين مىباشد . خوشبختانه انديشوران ژرف‌نگر اهل سنت نيز در عصر حاضر بدين مسأله واقف گشته و آنچه را كه در اين رابطه از صحابه بويژه از خليفگان تيمى و عدوى و عايشه ، گزارش شده ، همه را نقد كرده و مردود شمرده‌اند . 6 - نتيجه ديگر اينكه « نسخ » با بداء و ديگر عناوين قرآنى كاملا متفاوت بوده و از وقوع آن هيچ امر محالى به وجود نمىآيد . و بداء در منظر شيعه - كه از ائمه اهل بيت - عليهم السلّام - برگرفته است - عبارت از وقوع تغيير و تبديل در تكوين ( قضا و قدر غير حتمى خداوند ) بوده و خداوند مانند حكم « نسخ » از ازل در قضا و قدر حتمى خود ( لوح محفوظ و علم مستأثر حق ) آن تغييرات را پيش‌بينى كرده و عالم بدان بوده و با اراده و علم خود آن را انجام مىدهد . و او بر هر چيزى قادر است و انديشمندان شيعه از « بداء » اين معنا را منظور دارند و نه آن را كه دانشمندان اهل سنت ، بدون تحقيق و با بىمهرى كامل و دور از انصاف و مروت و به دور از قداست و حرمت قلم و نويسندگى به ساحت قدس شيعه - رضوان الله عليهم - نسبت مىدهند . 7 - در بررسى تاريخ زندگى منكران نظريهء « نسخ » و مطالعهء شرح حال آنان ، ديديم كه ايشان بر پايهء انگيزه‌هاى غير قرآنى منكر نسخ شده و شايد هم جهت دفاع